تصمیم به مثابه چهارراه

ویلیس در استعاره ای تصمیم را چهارراهی در یک سفر و چشم پوشی را راهی که پی گرفته نمی شود می داند

بعضی افراد بدون مشکل پیش می روند، زیرا کورکورانه و با این اعتقاد قدم بر می دارند که آن ها در معبر اصلی حرکت می کنند و همه تقاطع ها به بیراهه می روند. ولی پیش رفتن با آگاهی و خیال پردازی، تحت تاثیر خاطره ی چهاراههای قرار می گید که فرد از آنها عبور می کند و دیگر هرگز به آنها باز نخواهد گشت. بعضی ها سر چهارراه می نشینند و هیچ راهی را در پیش نمی گیرند چون نمی توانند هر دو راه را بروند و این تصور باطل را در ذهن می پرودانند که اگر به اندازه کافی آنجا بنشینند، دو راه ادغام شده و به یک راه بدل می شود و به این ترتیب عبور از هر دو امکان پزیز خواهد شد. رشدیافتگی و شجاعت در آن است که بتوانیم چشم پوشی کنیم و خرد در آن است که جویای راههای باشیم که ما را به کمترین چشم پوشی ممکن وا می دارند

رواندرمانی اگزیستانسیال - اروین یالوم